ขอบใจที่ยางอุตสาห์ย้อนมาอวยพร

ปายทามงานแระเพื่อน

เด๋วค่อยคุยกานนะ

อ่ะเมลกู chobi_ce@hotmail.com

เผื่ออยากมีกานสนทนา

หัวหายแต่หัวใจมะหาย


นะจ๊ะ

สอบเสร็จไปแล้วอย่าง งง งง ค่ะพี่อีฟ ทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ไม่มั่นใจเหมือนตอนกลางภาคเลยอ่ะ

ส่วนโปรเจค ฝนเขียนโปรแกรมกับอ.อมรเดชเรื่อง wireless online data logger อ่ะนะ ก้อทำไปอย่าง งง งง อีกเหมือนกัน อิอิ

อยากโดดน้ำที่ไหนวะ
ที่รู้ๆข้าหยุด14-15อ่า

ทักไปชาตินึงแล้วอีฟเอ้ย ว่างๆก้อแวะมาดูโลกไซเบ้อ มั่งนะลุก
Take care นะ

สบายดี

เอกทำงานในประเทศไทยนี่แหละ เหอๆ

ทำแถว ถ.แจ้งวัฒนะอ่ะ แต่ทำตอนกลางคืนนะ

คงจะหาเวลากินเหล้าด้วยกันยากว่ะ เวลาไม่ตรงกับชาวบ้านเค้า

ไว้ฤกษ์ดีๆก่อนค่อยนัดกัน

ไอ้เต๋ามันกำลังเดือดร้อน โทรคุยกับมันบ้างก็ดีนะ

พี่อีฟฟ

นู๋ทำทุ่นแรงไม่ได้เลยอ่ะ

แงแง,,,Y____Y

มาซะอีสานเรยนะมึง

ปายทามงานไหนว่ะ

กูก้อเรื่อยๆ

แต่ยางหาครายม่ายได้เรยอ่ะ

ก้อมีเข้ามาเรื่อย

แต่มานอย่างม่ายช่ายว่ะ

ก้อเรยม่ายเอา

เอาไว้มีแร้วจาบอก

แร้วมึงเปงไงบ้างว่ะแตงโมลูกที่สาม

อืมแตงโมลูกหนึ่งจาบวชแร้วน๊า

ปายทามงานแระ

แร้วจามาเม้นให้ใหม่น๊า

งัยมึงบายดีเปล่าอย่าเครียดมากอ่ะเดี๋ยวแก่นะมึง

ความรักเหมือนพระจันทร์ส่องสว่าง อีกด้านก็พรางความมืดเอาไว้

เหมือนกุหลาบดอกสวย มีหนามอยู่ด้วย...คอยเกี่ยวทำร้าย

เหมือนดื่มน้ำยามกระหาย จิบหนึ่งอาจสบาย... อึกหนึ่งอาจแน่นข้างใน หลายอึกอาจสำลัก

ขอเพียงรู้จักและเข้าใจ วิธีที่จะดื่มหรือกิน วิธีที่จะได้ยินและอยู่ใกล้ วิธีที่จะรักและอยู่ร่วม วิธีที่จะหลอมรวมและเว้นที่ว่างเอาไว้ รัก...ก็เหมือนทุกสิ่ง มีทั้งจริง...มีทั้งไม่

พี่อีฟ...คิดถึงจังเลย




รู้ป่าว!! ออยมานลาออกแล้วน้าค๊ะ

เปงงายบ้างเอ่ยย

คิดถึงอ่า

ไปเที่ยวกานเตอะ

โสดแล้วสิแกอ่ะ ช่วงนี้ เปนไงม่าง คิดถึงนะ เออ แม่กรูนะ เปนเชี้ยไรกะบาสไม่รู้ อีบาสได้เกียรนิยม ออกเชคของขวัญให้บาส พี่กุก้อใส่ซองให้อีบาสอีก กุก้องงๆ บาสหรือกรูเปนลูก? เออ อีฟ กรูเจอผีอีกแล้วนะมรึง คราวนี้เด็ดกว่านางรำที่เจออีก สุดยอดมาก มานั่งยองๆเอามือเท้าคาง แสยะยิ้มมองหน้ากรูด้วย อย่างโหดอะ

d อีฟ สบายดีป่าว ทำไรอยู่ ?

ไงฟร่ะ
คิดถึงก็มาหาดิ
อิอิ
ปายกินเหล้ากาน 555

คุณนายสาวสวยคนหนึ่ง หนีออกจากงานเลี้ยงที่แสนน่าเบื่อเพราะสามีเธอมัวแต่คุยเรื่องหุ้นกับเพื่อนนักธุรกิจซึ่งเธอไม่รู้เรื่องแม้แต่น้อย เมื่อออกจากงานเลี้ยงเธอรีบขับรถกลับบ้านทันที เมื่อถึงบ้านเธอก็พบว่าคนรับใช้หนุ่มรูปหล่อกำลังนั่งกินเหล้าอยู่ที่สวนข้างบ้าน เธอจึงหันไปพูดกับเขา
“ตามชั้นมาที่ห้องเดี๋ยวนี้” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง
คนรับใช้หนุ่มทำหน้าเลิกลั่กแต่ก็เดินตามเธอไปโดยดี
เมื่อเข้าไปในห้องนอนแล้ว เธอก็เริ่มต้นสั่งอีกครั้ง
“ปิดประตูเดี๋ยวนี้ และก็ล็อคด้วย” เธอยังคงกล่าวด้วยน้ำเสียงขึงขัง
คนใช้หนุ่มรีบปิดประตูและล็อคอย่างว่าง่าย
“ทีนี้ก็ถอดเสื้อของฉันออก” เธอพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
เจ้าหนุ่มคนใช้มือสั่นค่อย ๆ ถอดเสื้อของเธอออก
“ยกทรงของฉันด้วย” เธอพูดพลางหน้าแดงเล็กน้อย
เจ้าหนุ่มคนใช้ปลดยกทรงเธอออกอย่างว่าง่าย
“ทีนี้ก็กระโปรงของฉัน” เธอว่าต่อไป
คนใช้หนุ่มค่อย ๆ บรรจงถอดกระโปรงของเธอออกช้า ๆ เธอมองเขาอย่างไม่ละสายตา
คุณคิดว่าเธอจะพูดอะไรต่อไป
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
แล้วเธอก็พูดว่า
“ถ้าแกเอาชุดของฉันมาใส่อีก ฉันจะไล่แกออก”
แนวคิดในการสอนงาน
หากเล่าเรื่องนี้ให้คนอื่นฟังแล้วให้ทายตอนจบ เชื่อว่าหลายคนคงทายตอนจบไปในแนว Rate R หรือไม่ก็ Rate X โน่นเลย (สารภาพมาซะดีๆ ใครทายแบบนั้นบ้าง หุหุ) เราสามารถสรุปได้ว่าบางครั้งการคาดเดาสิ่งต่าง ๆ โดยไม่ฟังข้อมูลให้ครบถ้วนหรือไม่เห็นกับตาอาจจะทำให้เราตัดสินใจผิด ๆ และนำมาซึ่งการเข้าใจผิดอันใหญ่หลวงได้ เพราะบางครั้งประสบการณ์กับความเชื่อมั่นอาจหลอกเราได้เช่นกัน และสุดท้ายก็ขอให้มองโลกในแง่ดี เพราะบางเรื่องก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิดนะคร้าบ

วันดีแตงโม

เปงไงบ้าง

อยู่ไหนว่ะ

ม่ายคิดถึงเพื่อนเรยนะ

ว่างๆต้องชวนปายกิงเหล้าแระ

แระเจอกาน

ปายแระ

ดีจัยจัง...พี่อีฟจำได้ด้วย

คิดถึงนะค๊ะ

เป็นไงบ้างว่ะแก

สบายดีไหม

งานหนักป่ะ