...ชีวิตของทุกคนมีความแน่นอนอยู่เพียงเรื่องเดียวคือ ความไม่แน่นอน
ความสุขที่มีในปีที่ผ่านมา...กำลังหายไป
ความสงบเงียบ..เรียบง่ายที่เคยทำให้เราเบื่อกำลังถูกแทนที่ด้วยความวุ่นวาย
ความสนุกสนาน เฮฮา ที่เคยได้อยู่กับเพื่อน วันนี้ไม่มีอีกแล้วว..
ปีนี้ทำให้ผมได้อะไรและเสียอะไรไปหลายๆจนไม่น่าเชื่อว่าทุกอย่างจะเกิดขึ้นในเวลาเพียง1ปี
-ปีนี้ผมได้เพื่อนและความทรงจำที่ถูกฝังไว้ในจิตใจกลับคืนมา แต่ไม่นานมานี้ผมก็เพิ่งเสียสิ่งนั้นไปให้กับใครบางคน...อย่างง่ายดาย
-ปีนี้ที่เคยเบื่อหน่ายกับทุกๆวันที่ซ้ำเดิมแต่ตั้งแต่เปิดใจรับสิ่งใหม่ๆเข้ามาในชีวิต ก็ทำให้ความวุ่นวายกลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง จนทำให้เราต้องคิดว่า เราชอบที่จะวุ่นวายหรือสุขสบายในความจำเจกันแน่?
ในปีถักไป ถัดไป และถัดไป เราไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง
ผมอาจได้งานใหม่,เพื่อนที่เสียไปอาจได้กลับมาหรืออาจจะเสียไปตลอดกาล,สิ่งไหนที่เคยมีก็อาจจะไม่มีสิ่งนั้นอีกแล้ว
มีคนไม่เชื่อในพรหมลิขิต และเชื่อว่าชีวิตเรานั้นเราลิขิตเอง แต่เราไม่ใช่พระเจ้า ถึงแม้ว่าเราจะลิขิตชีวิตตัวเองได้ แต่ชีวิตคนอื่นเราลิขิตไม่ได้ เมื่อคนอื่นไม่ได้เป็นไปตามที่เราคิดแล้วจะเรียกว่าเราลิขิตชีวิตตัวเองได้ยังไง?
เช่น เราลิขิตให้ว่า เรากับเพื่อนจะรักกันและมีความสุขด้วยกันตลอดไป
เราลิขิตชีวิตตัวเองได้ เรารักเพื่อนได้
แล้วเพื่อนล่ะ? เขาจะรักเราเหมือนที่เรารักเขาหรอ?
แล้ว..นี่หรือที่ว่าชีวิตเรา เราลิขิตเอง...
ไม่ได้เข้ามาเม้นเป็นปีกว่า
ยังอุตส่าห์เก็บไว้เป็นเฟรนด์หนา
ได้เห็นแล้ว รู้สึกดีเกินพรรณา
อยากให้เธอนั้นมาคอมเม้นกัน*
..............
ฤกษ์ยามดีหกโมงเย็นวันเสาร์
เลยขอเข้ามาเม้นเป็นมิตรหมาย
อยากจะพิมพ์คอมเม้นตัวควายควาย
ว่า "สบายดีไหม" .. ใคร่ถามดู*
..........
ไม่ได้เห็นคอมเม้นของเธอนานแล้วหนอ
จึงใคร่ขอให้มาเยียมกันหนา
คิดถึงวันเก่าๆ และเวลา ..
ที่ได้เห็นทั้งข้อความและหน้าเธอ*
.......
Happy evening*
อย่าลืมทานข้าวกันนะ*
.......
แต่งและเรียบเรียงกลอน :: Biwtyz*
ปล.อาจมีคำดูดูเวอร์เกินจิง เพื่อความไพเราะ**